09/09/2007 10:36 Van ketels en bruggen...
Dat is dat. De laatste wedstrijden van het seizoen zitten erop. Na een (relatief, voor mijn doen, etc.) goede rit vorige week in de Omloop fan'e Trynwâlden, waar ik ergens tussen stek 30 en 40 eindigde (onder enorme druk van moeders, oud-dorpsgenoten, Anja en Andries en vele anderen natuurlijk) was ik opgesteld voor de Omloop om Schokland. Schokland staat in mindere mate bekend om de mooie bossen en In zulk poldergebied draait de westrijd gegarandeerd uit op een zgn. waaierklassieker. En na een kilometer of 40 was het dan ook zover; hoewel ik het idee had dat ik redelijk vóór in het peloton reed, viel dat nogal tegen toen de wedstrijd op het lint kwam. Er ontstonden 2 breuken voor me, een grote 1e groep van een man of 50, een tweede groep van een man of 25 en daarachter de beruchte 3e groep van een man of 15. In deze laatste groep zat ik dus, overtuigd van het feit dat we wel weer aan zouden sluiten bij de groep voor ons. De groep werkte goed samen en er werd continu boven 50 per uur kop-over-kop gereden. Het gaatje met de tweede groep werd langzaam kleiner.
En toen we de groep voor ons bijna konden aanraken was daar de Ketelbrug... en daarop was een combiner... en daar wou de jury ons stilzetten... en toen gingen we (lees: ze) lillekke dingen schreeuwen tegen de jury... en toen hadden we twee minuten stilgestaan, kregen we een minuut vergoed en moesten we weer warm gaan fietsen. En toen was het einde verhaal.
Hij was er weer: www.ottie.nl
|